kennis
Op heel jonge leeftijd begon Jan Storms zijn spirituele queeste. Zijn drijfveren zijn het verwerven van "het ultieme kennen en kunnen" voor hemzelf en voor zijn medemens "geluk". Jarenlang vond hij voor zijn ervaring van volstrekte vrijheid geen enkele spiegel. Hij schiep zelf technieken van geestelijke ontwikkeling en - om een geordend overzicht te houden - het passende begrippenarsenaal en denkraam. Hij concludeerde toen ondermeer tot het illusoire karakter van "tijd" en achtte perceptie van "de wereld" een gevolg van een geconditioneerd functioneren van de geest. Een korte, tere botsing met Ramana Maharshi's
"wie stelt de vraag?" bracht hem ertoe zich te verdiepen in de aloude vedische kennis van bewustzijnsontwikkeling.
Jan Storms is ingewijd in de vedische en tantrische kennistradities. Hij ondernam een academische studie van de vedische wetenschap en bestudeerde een rist van exacte- en menswetenschappen in het licht van de fundamenten van de vedische wijsheid. Hij geeft onderricht in bewustzijnsontwikkeling en begeleidt zoekers, puttend uit "het straaltje helderheid dat er toevallig is en met de woorden die dan opwellen." Het meest is hij geïnteresseerd in het initiëren van cultuurtransformaties in organisaties en volksgroepen.
Zijn lijfspreuk ontleent hij aan de Chandogya Upanishad: "Er is geen vreugde in het kleine; het oneindige is vreugde."
