storms(ico) : taal

taal

Jan Storms is de taal een grote liefde. Het is zijn streven haar immense kracht te onderzoeken, ontdekken en benutten. In de vedische traditie heet het dat "een enkel weldoorgrond woord de sleutel is tot geluk in de hemel en op aarde" of anders, zoals Claude van de Berghe schrijft in Aztlan: "in de verhevenheid van de taal worden we ons bewust van de verhevenheid van onszelf." Zo bezigt Jan Storms taal, als touw om het absolute te binden, en het uit te leveren.

Op ongezette tijden verhevigt zijn taal zich tot poëzie: "mijn lichaam is een lucifer/aangestreken in een kamer/verzadigd vam benzinedamp." Als minnaar van de "zuivere poëzie" breekt, verpulvert en kneedt hij zijn taal, zoals de schilders van weleer hun verf bereidden. Hij delft en brengt nieuw leven in de poëtische kracht van het Nederlands. Een enkele van zijn taalscheppingen is gemeengoed geworden: het woord "webstek" (voor het Engelse "website") is een bescheiden demonstratie van cultuurontwikkeling. Een gedicht uit zijn werk is hier te lezen.

liefde is: blind zijn en dan behoedzaam je gehoor ontbossen

Noot: u ziet nu een vereenvoudigde versie van deze webstek voor bladerprogramma's die moderne webstandaarden niet ondersteunen. Om de gewone versie te zien, gebruik bijvoorbeeld Firefox (voor Windows) of Safari (voor Macintosh).